Geschiedenis van Granada


Granada Paseo de los TristesHet gebied waar nu Granada ligt werd al in de 8e eeuw v.Chr. bewoond door Iberische volkeren, en heette toen “Ilturir”. In de tweede eeuw voor Christus namen de Romeinen het gebied in. 

Tot en met het jaar 711 hoorde Granada bij het rijk van de Visigoten, maar werd in 713 veroverd door de Moren. De Moorse bevolking in Granada concentreerde zich vanaf 756 in het bijzonder rondom de wijk Albayzín en het Alhambra. De stad was zeer belangrijk in het Arabische Al-Andalus, en maakte deel uit van het Kalifaat van Cordoba, onder de twee namen “Madina Ilbira” en “Elvira”. Later concentreerde de stad zich rond Medina Granata, waarvan de huidige naam Granada afstamt.


De geschiedenis van Granada gaat verder met een periode van vele oorlogen om de macht over Al-Andalus. Het Rijk van Granada was in 1035 al één van de Taifarijken, dat werd geregeerd door de Berbers. Daarna begonnen de aanvallen en gevechten met de Almoraviden en de Almohaden waardonder de Slag bij Las Navas de Tolosa. Uiteindelijk slaagde sultan Alhamar er in 1232 in van Granada een koninkrijk te maken. 

Een van de belangrijkste historische gebeurtenissen van Granada was de val van het Moorse Rijk in 1492, het einde van meer dan 800 jaar Arabische heerschappij. Tal van moslims en joden werden tot bekering gedwongen of verbannen. De macht kwam in handen van het katholieke koningspaar Ferdinand II en Isabella I. Moskeeën werden vervangen door kerken en de Spaanse taal deed haar intrede.

Ondanks de vele gevechten groeide Granada door, en het was in de 15de eeuw één van de rijkste steden van Europa, met 50.000 inwoners. Tijdens de regering van Sultan Alhamar in tijd van de Moren, was het Alhambra gebouwd. Het huidige Alhambra werd echter pas geconstrueerd in de 17de eeuw, en functioneerde als het nieuwe regeringspaleis voor de stad. Na de val van het Moorse Rijk groeide het nieuwe en verenigde Spanje al gauw uit tot één van de machtigste landen ter wereld, door de kolonisatie van de Nieuwe Wereld onder leiding van Christoffel Columbus.

Ontwikkeling van Granada

Aan het begin van de 20e eeuw had Granada een goede economische en sociale status binnen Spanje, met een groeiende economie voornamelijk gebaseerd op suikerbieten. Ook had het significante industrialisatie vooruitzichten. Hierdoor verdubbelde de bevolking in een paar jaar.

In de eerste periode van de Tweede Republiek was er grote sociale onrust die mede werd veroorzaakt door de economische crisis. Tijdens de burgeroorlog in 1963 was Granada een geïsoleerde zone tussen de door rebellen beheerste gebieden en de Republikeinse regering. Heel wat onschuldige republikeinen werden vermoord door de aanhangers van dictator Franco, onder anderen de bekende schrijver Federico García Lorca.

Sierra NevadaDe ernstige gevolgen van de oorlog, plus het verlies van de industriële structuur van Granada leidde tot economische stagnatie en achteruitgang in de demografie, vooral als gevolg van emigratie. In de jaren 60 en 70 kwam het toerisme op gang en dit veranderde het beeld van de stad ingrijpend. De interne structuur werd hervormd en oude huizen werden gesloopt.

Op 3 april van 1979 werden de eerste gemeentelijke verkiezingen gehouden in Spanje. De politieke partijen hadden als plan voor Granada om de stad te moderniseren tot hoofd van een grootstedelijk gebied. Maar het belangrijkste doel was om Granada uit zijn isolement te halen door de communicatie en infrastructuur te verbeteren. Er werden snelwegen aangelegd naar plaatsen als Almeria, Malaga en Sevilla en er kwamen meer vluchten naar Madrid en Valencia. De actie werd afgerond met de omzetting van de snelweg naar de kust. Ook ontwikkelde het karakter van een culturele stad. Zo opende in mei 1995 het Science Park, het eerste Zuid-Spaanse interactieve museum.



Vandaag de dag is Granada een rustige, welvarende stad, bekend van de universiteit en vele privétalenscholen die heel wat buitenlandse studenten aantrekken. Ook op toeristisch vlak is de stad een aantrekkingspool met een sterke internationale uitstraling.